03-09-05

Leeuw van Waterloo is de Nederlandse leeuw.

Uit de krant:: "een ongewenste Leo Belgicus te Waterloo."


Op 5 november 1826 rapporteerde het 'Journal de Bruxelles' dat er te Waterloo een reusachtige Leeuw op het slagveld te Waterloo was opgericht.
De 28 ton zware gietijzeren leeuw op een 40 meter hoge kunstmatige heuvel is er geplaats als herdenkingsmonument voor de slag van Waterloo. Het was Willem 1 die de bouw van het monument bevool ter ere van zijn zoon, de Prins van Oranje. De heuvel die te betreden is via 226 trappen staat op de plaats waar de prins gewond zou zijn geraakt tijdens de veldslag.
De toevloed van familieleden van oud soldaten en gesneuvelden, vooral Engelsen, was enorm en de boeren van de omliggende hoeven deden onverwacht gouden zaken.
In 1831, toen de conferentie van ongunstig oordeelde over de beslissingen van het voorlopig bewind in het kersverse België, dreigden fransgezinde heethoofden ermee het monument van Waterloo neer te halen. De extreem Fransgezinde Alexandre Gendebien, de hoofdrolspeler in de Belgische politieke komedie, riep dat de Leeuw van Waterloo afschuwelijk was. "Het nageslacht (sic) kan er alleen maar bij winnen wanneer het verdwijnt". Fransgezinden trachtten de Leeuw van zijn voetstuk te halen maar gingen op de vuist met twee- driehonderd boeren die 'hun' broodwinning kwamen verdedigen.
Toen het Belgisch leger in 1832 hulp kreeg van het Franse leger bij het verjagen van de Hollanders  zag Gendebien de kans schoon om een wetsontwerp in te dienen waarvan artikel 2 bepaalde: 'de Leeuw van Waterloo zal gebruikt worden om er bommen en granaten van te maken ter vrijwaring van onze beide volkeren (wij en de Fransen). Het wetsontwerp werd niet goedgekeurd maar er bleven mensen vragen om de Leeuw neer te halen, dat symbool van de Hollandse onderdrukking! (sic) In Vlaamse kringen waar de vrees voor het Franse expansionisme zeer groot was ging men in de Leeuw een symbool van verzet tegen Frankrijk gaan zien.
Bij de vijftigste en de vijfenzeventigste verjaardag van de slag om Waterloo, zong men aan de voet van het monument: 'Die Wacht am Rhein' - 'Wien Neerlandsch bloed' - 'God save the King' en...'De Vlaemsche Leeuw'. Maar geen 'Marseillaise'!
De Leeuw had intussen ook tot de Waalse verbeelding gesproken, uiteraard in tegenovergestelde richting. Daar was immers de Napoleonistische mythe gegroeid en tegelijk de afkeer voor het 'Hollands' monument dat maar moest weggehaald of ten minstens omgedraaid, niet meer zo uitdagend starend naar Parijs.
Er werd in 1928 voor het eerst een Francofone bedevaart naar Waterloo georganiseerd, die ook na w.o.. I, met steeds minder succes, plaats had.

Zo dichtte in 1840 nog Prudens van Duysse: die tegen de scheiding van 1830 was geweest zijn
'Waterloosche Leeuw ':
Daar staat hij nog, spijt Franse,
spijt die verfranste slaven
voor deze zon verzinkend in hun macht
daar staat hij nog,
ter wraak der heilge graven
van 't heldenvolk,
groot als ons voorgeslacht
op 't hoog gebergt.. , en verder, : rijs, dierenvorst,
met ogen naar het Zuiden - dat gij verplette in d'onvergeetbren strijd,
wie vaderland wil maken tot een weeuw,
gevoele uw klauw;
en stijg dan weer ten kimme, o Waterloosche Leeuw!

 


 

                                                                                               


10:28 Gepost door Stef | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Vlaams-Nederlands samenwerkingsverdrag in plaats van de huidige BeNeLux.

De BeNeLux is als economische organisatie achterhaald door de Europese Unie. Ook op de nieuwe beleidsterreinen: milieu, ruimtelijke ordening, politiële samenwerking, enz. neemt de EU de rol van de BeNeLux over. Maar de BeNeLux blijft als organisatie actief en binnen de EU kan de BeNeLux gezamenlijk standpunten neerleggen die meer aandacht en meer kans maken. Of het BeNeLux verdrag voortgezet wordt na 2010 is echter nog maar de vraag. Door een Belgische grondwet wijziging in 1993 waar de gemeenschappen en gewesten zelf hun buitenlandse betrekkingen kunnen regelen, inclusief hun verdragsrecht (op de gebieden waarvoor ze bevoegd zijn) lijkt de gewone voorzetting van de BeNeLux in zijn huidige vorm onmogelijk geworden. Franstalig België heeft altijd nogal wantrouwend gestaan tegenover een organisatie waar ze een kleine minderheid uitmaken dus is het maar de vraag of ze als gemeenschap het verdrag gaan verlengen. In Vlaanderen maakt het idee opgang van een “Algemeen Vlaams Nederlands Samenwerkingsverdrag” dat niet alleen het BeNeLux verdrag maar ook de overige Vlaams Nederlandse verdragen (zoals de Taalunie en Commissie Cultureel Verdrag Vlaanderen-Nederland)zou vervangen. Veel van de in de BeNeLux verband behandelde materies zijn echter federale bevoegdheden zodat Vlaanderen daar niks kan over beslissen. Het Vlaams Nederlandse verdrag zou dus enkel maar kunnen slaan over materies waar Vlaanderen bevoegd voor is. Vlaanderen heeft belangstelling voor een dergelijk verdrag, Nederland heeft zijn standpunten daaromtrent nog niet kenbaar gemaakt. Bij een Vlaams-Nederlands verdrag zou de Nederlandstalige taalgemeenschap gezamenlijk binnen de Europese Unie kunnen werken en standpunten neerleggen. Ook al is het maar in 2010 dat het BeNeLux verdrag al dan niet dient verlengd te worden het wordt tijd dat daarover wordt nagedacht wat er mee dient worden aangevangen en of een Vlaams-Nederlands verdrag een optie is.



09:47 Gepost door Stef | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |